De invloed van de Grieks-Romeinse Oudheid op de westerse cultuur is immens en fundamenteel. Klassieke studies kunnen bogen op een lange wetenschappelijke traditie, die teruggaat tot de Italiaanse renaissance en die via de humanisten en de filosofen van de Verlichting de ontwikkeling van de Europese cultuur heeft vorm gegeven.  

Als gevolg van nieuwe methodologieën en theoretische modellen kunnen de Klassieke Studies sinds de op cultureel vlak revolutionnaire jaren 1960 echter niet langer als één coherent vakgebied gelden. De grote historicus sir Moses Finley stelde meer dan 40 jaar geleden al: 'Classics is not a subject. Ancient history is a job for historians, ancient philosophy for philosophers, ancient literature for those whose concerns are literary. Classics is not a subject'. 

De Klassieke Studies van de 21ste eeuw vormen een onderzoeksdomein, geen discipline; zoals American Studies en European Studies onderzoeksdomeinen vormen die vele disciplines bij elkaar brengen. Zo vormen ook de Klassieke Studies een onderzoeksdomein dat gedefinieerd wordt door de dialoog en samenwerking tussen verschillende disciplines.

De toenemende verspreiding van Klassieke Studies over uiteenlopende disciplines vertaalt zich wereldwijd in een administratieve en curriculaire herschikking. De klassieke oudheid wordt hierbij herleid tot een onderdeel van een ruimere vakgroep of programma 'Geschiedenis', 'Taal- en Letterkunde', 'Archeologie' enz. Voor de ontwikkeling van deze programma's en disciplines is de integratie van vakgebieden 'Klassieke Geschiedenis' of 'Latijnse Letterkunde' zonder meer een goede zaak.

Voor het onderzoeksdomein van de Klassieke Studies houdt deze ontwikkeling echter gevaren in. De fundamentele bijdrage van de klassieke beschaving tot de ontwikkeling van de westerse cultuur dreigt immers niet langer in haar specificiteit beschouwd te worden maar enkel als chronologische fase in een veel langere historische evolutie aandacht te krijgen.

Om de coherentie van het onderzoeksdomein te waarborgen is er daarom volgens ons nood aan disciplineoverschrijdende onderzoekscentra die een gemeenschappelijk platform creëren voor het onderzoek en die garant kunnen staan voor de wetenschappelijke kwaliteit van het academisch en doctoraal onderwijs.

In de internationale context zijn overkoepelende centra voor Klassieke Studies de regel. In de Angelsaksische wereld blijven klassieke geschiedenis, taal- & letterkunde en klassieke archeologie nog vaak verenigd in 'Classics Faculties' of 'Departments'. In de ESF rankings geldt 'Classics' zelfs nog als een zelfstandige discipline. Met het Gents Instituut voor Klassieke Studies willen we aansluiten bij deze internationale tendens.

Het onderzoeksdomein Klassieke Studies is per definitie multidisciplinair. Het onderzoek en onderwijs aan de UGent bestrijkt alle aspecten van de klassieke oudheid en haar invloed op de latere westerse cultuurgeschiedenis : archeologie, letterkunde en taalkunde, geschiedenis, filosofie, recht … In de huidige institutionele constellatie zijn deze echter verspreid over verschillende vakgroepen en opleidingen. Als samenwerkingsverband kan het GIKS een brug slaan over de grenzen van vakgroepen en onderzoekseenheden heen. Via haar webstek, symposia en lezingen kan het GIKS fungeren als contactforum waarop onderzoekers en lesgevers (zowel aan de UGent als elders) uit diverse disciplines die werkzaam zijn in het onderzoeksdomein van de Klassieke Studies elkaar ontmoeten.  

Door de expertise aanwezig aan de UGent en de internationale netwerken waaraan de Gentse 'classici' (historici, letterkundigen, archeologen, ...) participeren zichtbaar te maken, kan het GIKS helpen de nationale en internationale profilering van de betrokken onderzoekseenheden te verhogen en zo projecten en samenwerkingsverbanden vergemakkelijken, die het nationale niveau overstijgen. Wij hopen dat het GIKS op deze manier knooppunt kan worden in een ruimer internationaal netwerk.